Rode esdoorn

De rode esdoorn (Acer rubrum) behoort tot de zeepbomenfamilie (Sapindaceae). Het is samen met de zilveresdoorn de vroegst bloeiende esdoornsoort. De rode esdoorn kan tot 32 meter hoog worden en heeft een leeftijdsverwachting van 80-150 jaar. Zijn natuurlijk areaal ligt in het oosten van Noord-Amerika. De soort kent vele cultivars die erg op elkaar lijken. Deze worden minder groot (15-20 meter) en zijn meestal geselecteerd voor hun spectaculaire rood verkleuring tijdens de herfst. Door hun kleiner formaat zijn ze prima geschikt als straatboom.

 

Bloeiwijze 

 

foto links: mannelijke bloemen; foto rechts: vruchten

De bloemen verschijnen in maart-april, voor de bladeren. Ze zijn 1-slachtig, klein en staan in okselstandige bundels en worden door insecten bestoven. Door de rode kleur van het bloemdek en hun verschijnen voor de bladeren vallen ze makkelijk op. Er zijn meestal 5-8 meeldraden die ver buiten het bloemdek uitsteken. Het vruchtbeginsel heeft 2 stijlen. Na de bloei verschijnen de voor esdoorns kenmerkende vruchten. Het zijn gevleugelde splitvruchten (samara's) die paarsgewijs tegenover elkaar staan. De vruchten van de rode esdoorn zijn lichtrood gekleurd en hangen aan lange, rode stelen. Omdat de soort zo vroeg bloeit zijn de jonge vruchten al aanwezig voordat het blad uitloopt. Op dat moment vormt de boom een spectaculaire verschijning. De vruchten zijn rijp rond juni en vallen dan in grote aantallen af. Dit in tegenstelling tot de meeste esdoornsoorten waar de rijping van de vruchten pas in de herfst plaatsvindt.

 

Waar te zien
Acer rubrum is minder vaak aangeplant dan andere esdoornsoorten. Toch kan men ze overal in de stad tegenkomen. Grote exemplaren staan onder andere langs de Goirkekanaaldijk en in het Von Weberpark.

Foto: rode esdoorns (Acer rubrum) aan de Goirkekanaaldijk