Winterzoet

Winterzoet (Chimonanthus praecox) behoort tot de specerijkruidfamilie (Calycanthaceae). Het is een uitheemse soort. Zijn natuurlijk areaal ligt in China. De Nederlandse naam verwijst naar de sterke zoete geur die de bloemen kunnen verspreiden. Het is een warmteminnende soort die het beste bloeit na een warme zomer. Jonge planten zijn vorstgevoelig. De groeiwijze is struikvormig. Ze worden meestal niet hoger dan 2-4 meter. Er zijn voor zover wij weten geen cultivars bekend. Over de leeftijdsverwachting hebben wij geen informatie kunnen vinden.

 

Bloeiwijze
Winterzoet is, zijn naam zegt het al, een echte winterbloeier. De bloei start meestal in december en kan doorlopen tot in maart. De bloeiwijze bestaat uit alleenstaande, okselstandige bloemen over de gehele lengte van de korte loten. Ze verschijnen ruim voor het blad uitloopt. De bloemen zijn kortgesteeld tot zittend +/- 2,5 cm breed en hebben 15-30 bloemdekblaadjes die in spiralen staan. De buitenste bloemdekbladen zijn helder- tot bleekgeel. De binnenste zijn kleiner en bruinrood. De bloemen kunnen een sterke zoete geur verspreiden die al op grote afstand waarneembaar is. Er zijn 5-30 meeldraden die knotsvormig zijn samengepakt en aan de voet vergroeid. De vruchtbeginsels hebben 1 stijl die kleiner is dan de meeldraden en tussen de meeldraden verborgen zit. De bloemen worden door insecten bestoven maar vruchtvorming is in Nederland zeldzaam.

foto rechts: bloemen


Waar te zien
Winterzoet wordt maar zelden aangeplant. Ze staan meestal in parken of tuinen. Het Wilhelminapark is voor zover wij weten het enige park in Tilburg waar je winterzoet kunt vinden.

foto: winterzoet (Chimonanthus praecox) in het Wilhelminapark