Pluim-es

De pluim-es of manna-es (Fraxnus ornus) behoort tot de olijffamilie (Oleaceae). Het is een uitheemse soort. Zijn natuurlijk areaal ligt in het Middellands Zeegebied. In tegenstelling tot de inheemse gewone es (Fraxinus excelsior) heeft de pluim-es een opvallende bloeiwijze. Hij kan droogte, bestrating en strooizout goed verdragen en is daarmee prima geschikt voor aanplant in een stedelijk gebied. Ze worden niet groot, 10-15 meter hoog, en hebben een leeftijdsverwachting van meer dan 100 jaar. De pluim-es kent enkele cultivars die met name verschillen in kroonvorm en in het aantal en de vorm van de deelblaadjes. 

 

Bloeiwijze 

foto links: bloeiwijze; foto rechts: vruchten

De pluim-es bloeit in mei, na de bladuitloop. en heeft een sierlijke bloeiwijze. De bloemen zijn meestal 2-slachtig maar er komen ook 1-slachtige, mannelijke bloemen voor. Ze staan in eindstandige, 7-12 centimeter grote, min of meer kegelvormige pluimen en verspreiden een aangename geur. De bloemen worden bestoven door insecten, met name vliegen en kevers. Elke bloem heeft 4 witte kroonbladen. Deze zijn smal en 6-8 mm lang. Er zijn 2 meeldraden en het vruchtbeginsel heeft 1 stijl. Na de bloei vormen zich 1,5-2,5 centimeter lange, gevleugelde nootjes. Ze zijn slank met een lange vleugel en zitten met velen bij elkaar aan hangende trossen. In oktober zijn ze rijp en zijn dan bruin. Ze worden door de wind verspreid. 

 

Waar te zien
De pluim-es is een matig algemeen aangeplante soort. Je komt ze tegen in parken, plantsoenen, groenstroken en straten. Er staan onder andere exemplaren in de Sint Ceciliastraat bij de voormalige Vormenfabriek en in het Corellipark. Een straataanplant is te zien in de Bankastraat.

Foto: pluim-es (Fraxinus ornus) in het Corellipark aan de Stokhasseltlaan