Rode paardenkastanje

De rode paardenkastanje (Aesculus x carnea) behoort tot de zeepbomenfamilie (Sapindaceae). Ondanks de naamgeving zijn paardenkastanjes niet verwant aan de tamme kastanje (Castanea sativa). Deze behoort tot de napjesdragerfamilie (Fagaceae). De rode paardenkastanje is een soort die niet in het wild voorkomt. Het is namelijk een kruising tussen twee andere soorten, namelijk de witte paardenkastanje (Aesculus hippocastanum) en de rode pavia (Aesculus pavia). De eerste komt uit  Zuid-Oost Europa en Klein-Azië, de tweede uit Noord-Amerika. Hij kent dan ook geen natuurlijk areaal. Het is een forse boom die 19-23 meter hoog kan worden en een leeftijdsverwachting heeft van 100-200 jaar. De soort kent twee cultivars die met name verschillen in bloemkleur. De cultivar 'Briotii' heeft donkerrode bloemen en word meestal niet hoger dan 15 meter. Bij de cultvar 'Plantierensis' zijn de bloemen witachtig roze.

 

Bloeiwijze

foto links: bloemen; foto rechts: vrucht

De bloeiperiode is mei. Ze bloeien meestal enkele weken later dan de witte paardenkastanje. De bloemen staan in grote, 15-20 centimeter hoge, rechtopstaande, eindelingse pluimen en worden bestoven door insecten. De bloemen zijn ongeveer 2 centimeter groot en bestaat uit 4 of 5 kroonbladen. Ze zijn lichtroze-rood tot vleeskleurig dieprood met een geel honingwerk. Dit honingmerk verkleurd in de loop van de bloei naar rood en valt dan niet meer op. De kleur van de bloemen kan door de jaren heen verlopen. De kroonbladen zijn ronder dan bij de witte paardenkastanje en de rand is niet gegolfd. Er zijn 5-8 meeldraden met wiite helmdraden en rode helmknoppen. Het vruchtbeginsel heeft 1 stijl. Na de bloei vormen zich ongeveer 6 centimeter grote doosvruchten. Ze zijn nagenoeg rond en worden, net als bij de tamme kastanje, bolsters genoemd. Ze zijn niet of nauwelijks gestekeld en jonge exemplaren hebben lange witte haren. De vruchten zijn rijp in oktober. In de bolsters bevinden zich 1 of 2 zaden. Deze zijn 2-4 centimeter groot donkerbruin, glad en glimmend. Ze lijken sterk op de zaden van de tamme kastanje maar zijn oneetbaar vanwege de bittere smaak. De rode paardenkastanje vormt over het algemeen maar weinig vruchten.

 

Waar te zien
De rode paardenkastanje is minder algemeen aangeplant dan de witte paardenkastanje, maar het is geen zeldzame soort. Je vindt ze vooral in parken, plantsoenen, bredere groenstroken en grotere tuinen. Exemplaren zijn onder andere te zien in het Wilhelminapark en in een groenstrook in de Basiliusstraat. In het Quirijnstokpark is de cultivar 'Briotii' te vinden.

Foto: rode paardenkastanje (Aesculus x carnea) in een groenstrook aan de Basiliusstraat